موسیقی ما – تیزر تصویری آلبوم جدید رضا یزدانی منتشر شد.

این خواننده سرشناس که شب گذشته از پوستر آلبوم دوئل در آینه در سایت موسیقی ما رونمایی کرده بود امشب تیزر تصویری آن که به کارگردانی «علی اوجی» ساخته شده را منتشر کرد. یزدانی این بار نیز در زمینه تولید محتوای تصویری فعال بوده است. این تیزر را از تماشاخانه سایت موسیقی ما مشاهده و دانلود کنید.

از تماشاخانه مشاهده و دانلود کنید؛

موسیقی ما

 
موسیقی ما – اولین تیزر تصویری آلبوم جدید رضا یزدانی منتشر شد. این خواننده سرشناس که شب گذشته از پوستر آلبوم «دوئل در آینه» در سایت موسیقی ما رونمایی کرده بود امشب تیزر تصویری آن که به کارگردانی «علی اوجی» ساخته شده را منتشر کرد. یزدانی این بار نیز در زمینه تولید محتوای تصویری فعال بوده است. تیزر این آلبوم را از تماشاخانه سایت موسیقی ما مشاهده و دانلود کنید….

موسیقی ما – تیزر تصویری آلبوم جدید رضا یزدانی منتشر شد.

این خواننده سرشناس که شب گذشته از پوستر آلبوم دوئل در آینه در سایت موسیقی ما رونمایی کرده بود امشب تیزر تصویری آن که به کارگردانی «علی اوجی» ساخته شده را منتشر کرد. یزدانی این بار نیز در زمینه تولید محتوای تصویری فعال بوده است. این تیزر را از تماشاخانه سایت موسیقی ما مشاهده و دانلود کنید.

از تماشاخانه مشاهده و دانلود کنید؛

موسیقی ما

(image)

 
موسیقی ما – اولین تیزر تصویری آلبوم جدید رضا یزدانی منتشر شد. این خواننده سرشناس که شب گذشته از پوستر آلبوم «دوئل در آینه» در سایت موسیقی ما رونمایی کرده بود امشب تیزر تصویری آن که به کارگردانی «علی اوجی» ساخته شده را منتشر کرد. یزدانی این بار نیز در زمینه تولید محتوای تصویری فعال بوده است. تیزر این آلبوم را از تماشاخانه سایت موسیقی ما مشاهده و دانلود کنید….

ابتدا: از مرگ استاد محمدرضا لطفی دو سالی می‌گذرد. نگارنده این بختیاری را داشت که در دوره ده ساله حضورشان در ایران به تفاریق، به دیدارشان می‌رفتم و هر از گاه تا دو سه ساعتی از خاطرات و نکته‌‌های باریک ایشان می‌شنیدم.
 
چندین گفت وگوی بلند نیز با ایشان انجام داده‌ام که برخی از آنها به صورت کامل و برخی به صورت خلاصه منتشر شده و برخی نیز اصلاً منتشر نشده‌اند. طرح گفت‌وگوی بلندی را با ایشان در میان گذاشته بودم که گفتند: «من مدتی است که به اتفاق همسرم خاطرات خودم را ضبط می‌کنم و پیاده. قصد دارم از همان روزی که مرحوم خالقی کتاب‌شان را تمام کردند، (سال‌های آغازین دهه ۴۰) خاطرات خودم را شروع و درباره جریان‌های مختلف موسیقی و شخصیت‌ها و افراد و اساتید بنویسم و‌ آن را در قالب ادامه سرگذشت موسیقی ایران منتشر کنم.
 
به گمانم در میان اهالی موسیقی، استاد لطفی حافظه‌ای شگفت داشتند و اگرچه شاید برخی از خاطرات و گفته‌هایشان با وقایع تاریخی هم‌خوانی تام و تمام نداشته باشد -که طبیعت این‌گونه نوشته‌ها است که نوعی تاریخ شفاهی به حساب می‌آیند- اما اگر این گفت‌وگو انجام شده باشد و البته پیاده و منتشر شود، ‌سندی مهم از رخدادهای تاریخ موسیقی معاصر به دست می‌دهد. استاد لطفی بخش‌هایی از این وقایع را در نشریه داخلی «آوای شیدا»، ‌بخش‌هایی را در برنامه رادیویی رادیو فرهنگ -که صبح‌های پنج‌شنبه پخش می‌شد- و بخش‌هایی را هم در اینجا و آنجا به صورت گفت‌وگو منتشر کرده‌ند. اما اینها یکپارچه نیستند و امید که آنچه از ایشان در آن دیدار روزهای پایانی پاییز ۱۳۹۱ در دفترشان شنیدم، حداقل ضبط و پیاده شده باشد.
 
استاد لطفی در آن گفت‌وگو بر دو یادگاری دیگر نیز انگشت تأکید نهاده بودند. نخست انتشار ردیفی با ساز خودشان و نُت‌نویسی و توضیحات آن و دیگری پایان درس ردیف به شاگردان‌شان. پروژه دوم به گمانم به پایان رسید. یعنی کاری که شروع کرده بودند، در سال ۱۳۸۵ با درس‌هایی که به شاگردان از اقصی نقاط دادند، به انجامی رسید و به گمانم بذر آموزش ردیف استاد لطفی به خوبی در اقصی‌نقاط ایران پراکنده شده، با نزدیک به ۴۰۰ شاگردی که به تناوب در این سال‌ها از محضرش کسب فیض می‌کردند و طبیعی است که این بذر -که اکنون خود درختی بارآور در سراسر ایران شده- برخی حاسدان را خوش نیاید. همانانی که خفاش‌وار در کنام‌هایشان جا خوش کرده بودند و می‌خواستند آفتاب معارف لطفی را با شمع‌هایی نیم‌مُرده کم‌سو کنند و بعد از فوت آن زنده‌یاد، شدند نوحه‌گران حرفه‌ای او.
 
گر بود در مجلسی صد نوحه‌گر
آه صاحب درد را باشد اثر
 

 
میانه: برابر صحبت‌هایی که خانم «ربکا جلیلی» (همسر مرحوم لطفی) انجام دادند و در پائیز سال گذشته در خبرگزاری‌ها انعکاس یافت، ایشان و دو فرزند استاد لطفی (امید و سرود) وارثان آثارشان هستند. طبیعی است که بخشی از این تعلل‌ در تعیین تکلیف آثار به جا مانده از آن زنده‌یاد، بازگردد به روال‌های اداری انحصار وراثت که تا قبل از پایان آن بسیاری از امور عملاً در حالت انجماد و بی‌تحرکی باقی می‌ماند. اما به نظر می‌رسد با توجه به اینکه در سال گذشته خانم جلیلی گفته بودند که انحصار وراثت عملاً به پایان رسیده و گواهی آن هم صادر شده است، باید اخبار بهتری از وضعیت آثار استاد می‌شنیدیم. اما به جز یک گفت‌وگو از خانم جلیلی که اطلاعات خوبی درباره کارهای قول داده و انجام نشده دادند و البته نشان هم می‌دهد که دغدغه زنده نگه داشتن نام همسرشان را دارند، دو فرزند استاد لطفی تقریباً غایبان ماجرا هستند. نگارنده جست‌وجویی در اینترنت انجام داد و تقریباً هیچ خبری و نام و نشانی از دو فرزند استاد ندیده است. تنها یک نقل قول از «سرود لطفی» بر جای مانده که دو سال قبل گفتند به زودی برخی از آثار استاد منتشر می‌شوند که مشخص نیست این به زودی را چگونه تفسیر کرده‌اند؟ شش‌ماه، یک سال، دو سال، یا ده سال یا تا روز حشر!
 
اما اکنون تا آن‌جا که نگارنده در جریان است، موارد زیر اتفاق نیفاده که بر علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ موسیقایی این مرز و بوم و بزرگان این هنر فرض واجب است که پی‌گیر این مسائل باشند؛ چرا که مردی مثل لطفی در شاخه‌ای چون موسیقی شاید هر نیم‌قرن متولد شود که از چنین ظرفیت‌های خیره‌کننده‌ای برخوردار باشد که به اندازه چند برابر عمرش کار مفید و مؤثر در موسیقی انجام داد:
 
– بر سر مزار استاد لطفی که قرار بود فرهنگسرایی ایجاد شود، نه‌تنها اتفاقی نیفتاده که در کنار آن اداره اوقاف دست به کار ساخت‌وساز زده است. هرچند مزاری حداقلی ساخته شده که احتمالاً این روزها محل تردد بسیاری از دوستداران استاد است.
 
– آخرین سالنامه شیدا که قرار بود منتشر شود و مطالب آن هم به گفته همسر استاد لطفی آماده بود، بعد از دو سال از درگذشت ایشان هنوز منتشر نشده است. از قرار، مقاله مهمى نیز از استاد لطفى در مجموعه‌ى مقالات آن بود و استاد تأکید بسیار زیاد بر چاپ آن در اسرع وقت داشتند که متأسفانه بعد از دو سال هنوز در برزخ مانده‌ است.
 
– سایت آوای شیدا عملاً حتی روی اینترنت هم نیست تا چه رسد که آدمی بخواهد اطلاعات تازه‌ای از آن کسب کند.
 
– تا کنون شماره جدیدی از‌ بولتن داخلی «آوای شیدا» نیز منتشر نشده و چه خوب است که مؤسسه‌ى «آواى شیدا» که در حال حاضر تحت نظارت آقاى حشمت‌الله (تورج) لطفى، برادر استاد لطفى و آقاى سرود لطفى فرزند استاد اداره مى‌شود، گزارشی به افکار عمومی بدهند که کارها در چه مرحله‌‌ای است؟
 
– برخی از آثار مؤسسه «آوای شیدا» همانند ردیف کمانچه استاد حسین یاحقی که استاد لطفی گفته بودند به زودی منتشر می‌شود، همچنان در برزخ و بلاتکلیفی است.
 
– آثاری که از گذشته منتشر شده‌اند هم مشخص نیست که به خوبی گذشته تجدید چاپ می‌شوند یا نه.
 

 
انجام: نگارنده چون خاطره خوشی از انتشار آثار بزرگانی چون مشکاتیان، پایور و… پس از فوت‌شان در ذهن ندارد –به‌خصوص استاد مشکاتیان که خانواده‌ای اهل هنر پشتوانه آن‌اند و بعد از پنج سال از درگذشت‌اش هیچ گزارشی به اهالی موسیقی نداده‌اند- و خبرها هم حکایت از این دارد که وارثان این بزرگان، آثار آنها را عملاً حبس کرده و منتشر نمی‌کنند، بر این باور است که امکان این که همین مصیبت بر سر آثار استاد محمدرضا لطفی هم بیاید، وجود دارد. لذا از مدت‌‌ها قبل پیشنهاد داده بودم که دولت و وزارت ارشاد قانونی را بگذرانند که آثار این بزرگان را حداقل صورت‌برداری و در جایی (مثل کتابخانه ملی) نگه‌داری کنند. ضمن آنکه برای این‌گونه هنرمندان بزرگ قانونی را بگذرانند که میراث‌های معنوی‌آنها را از میراث‌های مادی جدا کنند و یا حداقل تیمی را مأمور بررسی کنند و مهلتی معین به آنها بدهند که در صورت عدم انجام امور، کارها را تیمی مجزا به عهده بگیرند و انجام دهند و یا یک نسخه دیگر از همه آنها اسکن شده و در جایی نگهداری شود.
 
در حوزه‌های فکری و فرهنگی و کتابت، هستند نهادهایی که کلیه آثار بزرگان را نگه‌داری می‌کنند. مثل مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی که تا کنون بیش از ۵۰ چهره نامی عرصه فرهنگ و ادب، آثار و کتابخانه‌های شخصی خود را به آنجا اهدا کرده و این نهاد نیز به خوبی از آن مراقبت می‌کند و برخی از اطلاعات آن را هم در اختیار محققان قرار می‌دهند. اما در حوزه موسیقی چنین نهادی نیست که بتواند اعتماد خانواده‌هایی چون مرحومان «لطفی»، «مشکاتیان» و «پایور» را جلب کنند که آثارشان را به آن بسپارند. به خصوص در یک سال گذشته که تنها نهاد موجود به قدری ضعیف و غیرمثبت کار کرد که اندک اعتماد باقی‌مانده را هم ستاند و به باد داد.
 
^* تیتر برگرفته از چکامه‌ای است که ادیب هنرور آقای اصغر فردی به یاد استاد لطفی سروده‌اند.

بر سر یادگارهای معنوی استاد لطفی چه آمد؟

اختصاصي سایت موسيقي ما

[ سید ابوالحسن مختاباد – روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخ موسیقی معاصر ]

ابتدا: از مرگ استاد محمدرضا لطفی دو سالی می‌گذرد. نگارنده این بختیاری را داشت که در دوره ده ساله حضورشان در ایران به تفاریق، به دیدارشان می‌رفتم و هر از گاه تا دو سه ساعتی از خاطرات و نکته‌‌های باریک ایشان می‌شنیدم. چندین گفت وگوی بلند نیز با ایشان انجام داده‌ام که برخی از آنها به صورت کامل و برخی به صورت خلاصه منتشر شده و برخی نیز اصلاً منتشر نشده‌اند. طرح گفت‌وگوی بلندی را با ایشان در میان گذاشته بودم که گفتند: «من مدتی است که به اتفاق همسرم خاطرات خودم را ضبط می‌کنم و پیاده. قصد دارم از همان روزی که مرحوم خالقی کتاب‌شان را تمام کردند، …

ابتدا: از مرگ استاد محمدرضا لطفی دو سالی می‌گذرد. نگارنده این بختیاری را داشت که در دوره ده ساله حضورشان در ایران به تفاریق، به دیدارشان می‌رفتم و هر از گاه تا دو سه ساعتی از خاطرات و نکته‌‌های باریک ایشان می‌شنیدم.
 
چندین گفت وگوی بلند نیز با ایشان انجام داده‌ام که برخی از آنها به صورت کامل و برخی به صورت خلاصه منتشر شده و برخی نیز اصلاً منتشر نشده‌اند. طرح گفت‌وگوی بلندی را با ایشان در میان گذاشته بودم که گفتند: «من مدتی است که به اتفاق همسرم خاطرات خودم را ضبط می‌کنم و پیاده. قصد دارم از همان روزی که مرحوم خالقی کتاب‌شان را تمام کردند، (سال‌های آغازین دهه ۴۰) خاطرات خودم را شروع و درباره جریان‌های مختلف موسیقی و شخصیت‌ها و افراد و اساتید بنویسم و‌ آن را در قالب ادامه سرگذشت موسیقی ایران منتشر کنم.
 
به گمانم در میان اهالی موسیقی، استاد لطفی حافظه‌ای شگفت داشتند و اگرچه شاید برخی از خاطرات و گفته‌هایشان با وقایع تاریخی هم‌خوانی تام و تمام نداشته باشد -که طبیعت این‌گونه نوشته‌ها است که نوعی تاریخ شفاهی به حساب می‌آیند- اما اگر این گفت‌وگو انجام شده باشد و البته پیاده و منتشر شود، ‌سندی مهم از رخدادهای تاریخ موسیقی معاصر به دست می‌دهد. استاد لطفی بخش‌هایی از این وقایع را در نشریه داخلی «آوای شیدا»، ‌بخش‌هایی را در برنامه رادیویی رادیو فرهنگ -که صبح‌های پنج‌شنبه پخش می‌شد- و بخش‌هایی را هم در اینجا و آنجا به صورت گفت‌وگو منتشر کرده‌ند. اما اینها یکپارچه نیستند و امید که آنچه از ایشان در آن دیدار روزهای پایانی پاییز ۱۳۹۱ در دفترشان شنیدم، حداقل ضبط و پیاده شده باشد.
 
استاد لطفی در آن گفت‌وگو بر دو یادگاری دیگر نیز انگشت تأکید نهاده بودند. نخست انتشار ردیفی با ساز خودشان و نُت‌نویسی و توضیحات آن و دیگری پایان درس ردیف به شاگردان‌شان. پروژه دوم به گمانم به پایان رسید. یعنی کاری که شروع کرده بودند، در سال ۱۳۸۵ با درس‌هایی که به شاگردان از اقصی نقاط دادند، به انجامی رسید و به گمانم بذر آموزش ردیف استاد لطفی به خوبی در اقصی‌نقاط ایران پراکنده شده، با نزدیک به ۴۰۰ شاگردی که به تناوب در این سال‌ها از محضرش کسب فیض می‌کردند و طبیعی است که این بذر -که اکنون خود درختی بارآور در سراسر ایران شده- برخی حاسدان را خوش نیاید. همانانی که خفاش‌وار در کنام‌هایشان جا خوش کرده بودند و می‌خواستند آفتاب معارف لطفی را با شمع‌هایی نیم‌مُرده کم‌سو کنند و بعد از فوت آن زنده‌یاد، شدند نوحه‌گران حرفه‌ای او.
 
گر بود در مجلسی صد نوحه‌گر
آه صاحب درد را باشد اثر
 

 
میانه: برابر صحبت‌هایی که خانم «ربکا جلیلی» (همسر مرحوم لطفی) انجام دادند و در پائیز سال گذشته در خبرگزاری‌ها انعکاس یافت، ایشان و دو فرزند استاد لطفی (امید و سرود) وارثان آثارشان هستند. طبیعی است که بخشی از این تعلل‌ در تعیین تکلیف آثار به جا مانده از آن زنده‌یاد، بازگردد به روال‌های اداری انحصار وراثت که تا قبل از پایان آن بسیاری از امور عملاً در حالت انجماد و بی‌تحرکی باقی می‌ماند. اما به نظر می‌رسد با توجه به اینکه در سال گذشته خانم جلیلی گفته بودند که انحصار وراثت عملاً به پایان رسیده و گواهی آن هم صادر شده است، باید اخبار بهتری از وضعیت آثار استاد می‌شنیدیم. اما به جز یک گفت‌وگو از خانم جلیلی که اطلاعات خوبی درباره کارهای قول داده و انجام نشده دادند و البته نشان هم می‌دهد که دغدغه زنده نگه داشتن نام همسرشان را دارند، دو فرزند استاد لطفی تقریباً غایبان ماجرا هستند. نگارنده جست‌وجویی در اینترنت انجام داد و تقریباً هیچ خبری و نام و نشانی از دو فرزند استاد ندیده است. تنها یک نقل قول از «سرود لطفی» بر جای مانده که دو سال قبل گفتند به زودی برخی از آثار استاد منتشر می‌شوند که مشخص نیست این به زودی را چگونه تفسیر کرده‌اند؟ شش‌ماه، یک سال، دو سال، یا ده سال یا تا روز حشر!
 
اما اکنون تا آن‌جا که نگارنده در جریان است، موارد زیر اتفاق نیفاده که بر علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ موسیقایی این مرز و بوم و بزرگان این هنر فرض واجب است که پی‌گیر این مسائل باشند؛ چرا که مردی مثل لطفی در شاخه‌ای چون موسیقی شاید هر نیم‌قرن متولد شود که از چنین ظرفیت‌های خیره‌کننده‌ای برخوردار باشد که به اندازه چند برابر عمرش کار مفید و مؤثر در موسیقی انجام داد:
 
– بر سر مزار استاد لطفی که قرار بود فرهنگسرایی ایجاد شود، نه‌تنها اتفاقی نیفتاده که در کنار آن اداره اوقاف دست به کار ساخت‌وساز زده است. هرچند مزاری حداقلی ساخته شده که احتمالاً این روزها محل تردد بسیاری از دوستداران استاد است.
 
– آخرین سالنامه شیدا که قرار بود منتشر شود و مطالب آن هم به گفته همسر استاد لطفی آماده بود، بعد از دو سال از درگذشت ایشان هنوز منتشر نشده است. از قرار، مقاله مهمى نیز از استاد لطفى در مجموعه‌ى مقالات آن بود و استاد تأکید بسیار زیاد بر چاپ آن در اسرع وقت داشتند که متأسفانه بعد از دو سال هنوز در برزخ مانده‌ است.
 
– سایت آوای شیدا عملاً حتی روی اینترنت هم نیست تا چه رسد که آدمی بخواهد اطلاعات تازه‌ای از آن کسب کند.
 
– تا کنون شماره جدیدی از‌ بولتن داخلی «آوای شیدا» نیز منتشر نشده و چه خوب است که مؤسسه‌ى «آواى شیدا» که در حال حاضر تحت نظارت آقاى حشمت‌الله (تورج) لطفى، برادر استاد لطفى و آقاى سرود لطفى فرزند استاد اداره مى‌شود، گزارشی به افکار عمومی بدهند که کارها در چه مرحله‌‌ای است؟
 
– برخی از آثار مؤسسه «آوای شیدا» همانند ردیف کمانچه استاد حسین یاحقی که استاد لطفی گفته بودند به زودی منتشر می‌شود، همچنان در برزخ و بلاتکلیفی است.
 
– آثاری که از گذشته منتشر شده‌اند هم مشخص نیست که به خوبی گذشته تجدید چاپ می‌شوند یا نه.
 

 
انجام: نگارنده چون خاطره خوشی از انتشار آثار بزرگانی چون مشکاتیان، پایور و… پس از فوت‌شان در ذهن ندارد –به‌خصوص استاد مشکاتیان که خانواده‌ای اهل هنر پشتوانه آن‌اند و بعد از پنج سال از درگذشت‌اش هیچ گزارشی به اهالی موسیقی نداده‌اند- و خبرها هم حکایت از این دارد که وارثان این بزرگان، آثار آنها را عملاً حبس کرده و منتشر نمی‌کنند، بر این باور است که امکان این که همین مصیبت بر سر آثار استاد محمدرضا لطفی هم بیاید، وجود دارد. لذا از مدت‌‌ها قبل پیشنهاد داده بودم که دولت و وزارت ارشاد قانونی را بگذرانند که آثار این بزرگان را حداقل صورت‌برداری و در جایی (مثل کتابخانه ملی) نگه‌داری کنند. ضمن آنکه برای این‌گونه هنرمندان بزرگ قانونی را بگذرانند که میراث‌های معنوی‌آنها را از میراث‌های مادی جدا کنند و یا حداقل تیمی را مأمور بررسی کنند و مهلتی معین به آنها بدهند که در صورت عدم انجام امور، کارها را تیمی مجزا به عهده بگیرند و انجام دهند و یا یک نسخه دیگر از همه آنها اسکن شده و در جایی نگهداری شود.
 
در حوزه‌های فکری و فرهنگی و کتابت، هستند نهادهایی که کلیه آثار بزرگان را نگه‌داری می‌کنند. مثل مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی که تا کنون بیش از ۵۰ چهره نامی عرصه فرهنگ و ادب، آثار و کتابخانه‌های شخصی خود را به آنجا اهدا کرده و این نهاد نیز به خوبی از آن مراقبت می‌کند و برخی از اطلاعات آن را هم در اختیار محققان قرار می‌دهند. اما در حوزه موسیقی چنین نهادی نیست که بتواند اعتماد خانواده‌هایی چون مرحومان «لطفی»، «مشکاتیان» و «پایور» را جلب کنند که آثارشان را به آن بسپارند. به خصوص در یک سال گذشته که تنها نهاد موجود به قدری ضعیف و غیرمثبت کار کرد که اندک اعتماد باقی‌مانده را هم ستاند و به باد داد.
 
^* تیتر برگرفته از چکامه‌ای است که ادیب هنرور آقای اصغر فردی به یاد استاد لطفی سروده‌اند.

بر سر یادگارهای معنوی استاد لطفی چه آمد؟

اختصاصي سایت موسيقي ما

(image)

[ سید ابوالحسن مختاباد – روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخ موسیقی معاصر ]

ابتدا: از مرگ استاد محمدرضا لطفی دو سالی می‌گذرد. نگارنده این بختیاری را داشت که در دوره ده ساله حضورشان در ایران به تفاریق، به دیدارشان می‌رفتم و هر از گاه تا دو سه ساعتی از خاطرات و نکته‌‌های باریک ایشان می‌شنیدم. چندین گفت وگوی بلند نیز با ایشان انجام داده‌ام که برخی از آنها به صورت کامل و برخی به صورت خلاصه منتشر شده و برخی نیز اصلاً منتشر نشده‌اند. طرح گفت‌وگوی بلندی را با ایشان در میان گذاشته بودم که گفتند: «من مدتی است که به اتفاق همسرم خاطرات خودم را ضبط می‌کنم و پیاده. قصد دارم از همان روزی که مرحوم خالقی کتاب‌شان را تمام کردند، …

موسیقی ما – جدیدترین آلبوم «رضا یزدانی» به زودی منتشر خواهد شد. این مجموعه «دوئل در آینه» نام دارد و تهیه‌کننده آن «علی اوجی» است.

شرکت «آوای سکوت چنگ» مجری طرح دوئل در آینه خواهد بود و این اثر از سوی شرکت «تصویرگستر پاسارگاد» در بازار توزیع خواهد شد. دهمین آلبوم رسمی رضا یزدانی قرار بود تا پایان زمستان 94 به بازار عرضه شود اما این خواننده و آهنگساز تغییراتی در مجموعه جدید خود ایجاد کرد. همین مسأله باعث شد تا زمان انتشار دوئل در آینه به بهار سال جاری موکول شود. یزدانی در این آلبوم با «مهدی ایوبی»، «حسن علیشیری»، «علیرضا باران»، «پدیده نیشابوری»، «مریم شجاعی»، «مجید بابازاده»، «رحمت حسینی»، «عرشیا عشقی» و «سجاد راشه» در بخش ترانه همکاری کرده است.

«محمد خرمی‌نژاد»، «بهروز پایگان»، «میلاد عدل»، «بهنام شهرکی»، «آرش زمانیان»، «عمران میرزایی» و «امیر مهرپویا» تنظیم‌کنندگان دوئل در آینه هستند. همچنین مازیار احمد‌پور، میلاد عدل، سهیل زرین کلک، آرش زمانیان، بهروز پایگان، رضا حجت‌زاده، شهروز بزدوده، محمد خرمی، مهرداد خرمی، علیرضا مهدی‌زاده، علیرضا میرآقا، حسین شریفی، محسن مهاجر، شهریار باطانی، شروین شهبازی و امیر مهرپویا هم در این مجموعه به عنوان نوازنده هنرنمایی کرده‌اند.

از سوی دیگر برای این آلبوم رضا یزدانی هم همانند سایر آثارش در بخش تصویر برنامه‌ریزی‌های مفصلی انجام شده و قرار است که اولین تیزر این آلبوم فردا شب به صورت اختصاصی از سایت «موسیقی ما» منتشر شود.

در ادامه پوستر آلبوم دوئل در آینه با صدا و آهنگسازی رضا یزدانی را برای اولین‌بار ببینید و دانلود کنید.

جزئیات و اسامی عوامل این آلبوم را برای اولین‌بار در «موسیقی ما» بخوانید؛

اختصاصی موسیقی ما

+ رونمایی اختصاصی از پوستر این آلبوم

موسیقی ما – جدیدترین آلبوم «رضا یزدانی» به زودی منتشر خواهد شد. این مجموعه «دوئل در آینه» نام دارد و تهیه‌کننده آن «علی اوجی» است. شرکت «آوای سکوت چنگ» مجری طرح دوئل در آینه خواهد بود و این اثر از سوی شرکت «تصویرگستر پاسارگاد» در بازار توزیع خواهد شد. دهمین آلبوم رسمی رضا یزدانی قرار بود تا پایان زمستان 94 به بازار عرضه شود اما این خواننده و آهنگساز تغییراتی در مجموعه جدید خود ایجاد کرد. همین مسأله باعث شد تا زمان انتشار دوئل در آینه به بهار سال جاری موکول شود. یزدانی در این آلبوم…

موسیقی ما – جدیدترین آلبوم «رضا یزدانی» به زودی منتشر خواهد شد. این مجموعه «دوئل در آینه» نام دارد و تهیه‌کننده آن «علی اوجی» است.

شرکت «آوای سکوت چنگ» مجری طرح دوئل در آینه خواهد بود و این اثر از سوی شرکت «تصویرگستر پاسارگاد» در بازار توزیع خواهد شد. دهمین آلبوم رسمی رضا یزدانی قرار بود تا پایان زمستان 94 به بازار عرضه شود اما این خواننده و آهنگساز تغییراتی در مجموعه جدید خود ایجاد کرد. همین مسأله باعث شد تا زمان انتشار دوئل در آینه به بهار سال جاری موکول شود. یزدانی در این آلبوم با «مهدی ایوبی»، «حسن علیشیری»، «علیرضا باران»، «پدیده نیشابوری»، «مریم شجاعی»، «مجید بابازاده»، «رحمت حسینی»، «عرشیا عشقی» و «سجاد راشه» در بخش ترانه همکاری کرده است.

«محمد خرمی‌نژاد»، «بهروز پایگان»، «میلاد عدل»، «بهنام شهرکی»، «آرش زمانیان»، «عمران میرزایی» و «امیر مهرپویا» تنظیم‌کنندگان دوئل در آینه هستند. همچنین مازیار احمد‌پور، میلاد عدل، سهیل زرین کلک، آرش زمانیان، بهروز پایگان، رضا حجت‌زاده، شهروز بزدوده، محمد خرمی، مهرداد خرمی، علیرضا مهدی‌زاده، علیرضا میرآقا، حسین شریفی، محسن مهاجر، شهریار باطانی، شروین شهبازی و امیر مهرپویا هم در این مجموعه به عنوان نوازنده هنرنمایی کرده‌اند.

از سوی دیگر برای این آلبوم رضا یزدانی هم همانند سایر آثارش در بخش تصویر برنامه‌ریزی‌های مفصلی انجام شده و قرار است که اولین تیزر این آلبوم فردا شب به صورت اختصاصی از سایت «موسیقی ما» منتشر شود.

در ادامه پوستر آلبوم دوئل در آینه با صدا و آهنگسازی رضا یزدانی را برای اولین‌بار ببینید و دانلود کنید.

جزئیات و اسامی عوامل این آلبوم را برای اولین‌بار در «موسیقی ما» بخوانید؛

اختصاصی موسیقی ما

(image)

+ رونمایی اختصاصی از پوستر این آلبوم

موسیقی ما – جدیدترین آلبوم «رضا یزدانی» به زودی منتشر خواهد شد. این مجموعه «دوئل در آینه» نام دارد و تهیه‌کننده آن «علی اوجی» است. شرکت «آوای سکوت چنگ» مجری طرح دوئل در آینه خواهد بود و این اثر از سوی شرکت «تصویرگستر پاسارگاد» در بازار توزیع خواهد شد. دهمین آلبوم رسمی رضا یزدانی قرار بود تا پایان زمستان 94 به بازار عرضه شود اما این خواننده و آهنگساز تغییراتی در مجموعه جدید خود ایجاد کرد. همین مسأله باعث شد تا زمان انتشار دوئل در آینه به بهار سال جاری موکول شود. یزدانی در این آلبوم…

موسیقی ما – در روزهایی که بسیاری معتقدند موسیقی پاپ کشور با رکود مواجه شده و شاهد آنیم که کمتر کاری به موفقیت می‌رسد و از طرفی کنسرت‌های پاپ با اقبال کمتری نسبت به گذشته مواجه می‌شوند، «محمد علیزاده» از معدود هنرمندانی است که اوضاعش مثال نقض همه این موارد است. چند تک‌آهنگ موفق و شاید مگاهیت، تمدید پیاپی کنسرت‌های تهران -که هر کسی ریسکش را نمی‌پذیرد- و اجراهای مکرر در شهرستان‌ها، خواننده «جز تو» را به سطح اول موسیقی پاپ ایران رسانده و بی‌اغراق موفقیتی مثال‌زدنی نصیبش کرده است. علیزاده قرار است به زودی راهی اروپا شود و برای نخستین بار در اجرایی مشترک با سه چهره سرشناس دیگر، برای ایرانیان مقیم اروپا در استکهلم سوئد و اوبرهاوزن آلمان کنسرت برگزار کند. به این بهانه، عصر روز پدر، در پشت‌بام خانه‌اش با او هم‌کلام شدیم. .
 

• * فکر می‌کنم وابستگی زیادی به خانواده داری. درست است؟

بله. نوع تربیت من و خواهرهایم طوری بوده که وابستگی زیادی به خانواده داریم و همیشه با هم در ارتباطیم. پدر و مادرم دلیل اصلی این وابستگی هستند.
 

• * لابلای این برنامه‌های پیاپی، فرصت می‌کنی به آنها سر بزنی؟

روزی سه یا چهار بار به صورت تلفنی با هم در ارتباطیم و در کوچکترین فرصتی که به دست بیاید به هم سر می‌زنیم. امروز هم روز پدر هست و بخاطر کنسرت هنوز فرصت دیدار خانواده را نداشتم، اما بعد از کنسرت اولین جایی که خواهم رفت، خانه پدری است.
 

• * این روزها بحث حضورت در کنسرت اروپا (سوئد و آلمان) مطرح است. تو برای اولین بار به آنجا می‌روی و برای اولین بار چهار هنرمند از داخل کشور در اروپا اجرا خواهند داشت. از این برنامه بگو و چه شد که برای حضور در کنار محمد اصفهانی، شهرام شکوهی و بنیامین انتخاب شدی؟

قبلاً صحبتی شده بود مبنی بر اینکه برای اولین بار چهار خواننده که در ایران مشغول فعالیت هستند در «اوبرهاوزن» کنسرت برگزار کنند. با من هم رایزنی‌هایی در این زمینه صورت گرفت. برای من افراد دیگری که در این سفر همراهم هستند بسیار مهم بود که خدا را شکر همه از دوستان من هستند. هم آقای اصفهانی که من از طرفداران صدای ایشان هستم و این را به خودشان هم گفته‌ام، و هم بنیامین بهادری و شهرام شکوهی که از دوستان قدیمی من هستند. امیدوارم در این سفر اتفاق خوبی بیفتد و مردم لذت ببرند. تمام تلاش من در کنسرت‌هایم این بوده که بهترین اتفاق‌ها بیفتد. چون حس می‌کنم وقتی کسی به کنسرت من می‌آید، باید آن شب برای او خاطره ساز شود و اگر این اتفاق نیفتد، من بازی را باخته‌ام. باخته‌م. باخته‌امتسدرسترنوودر کنسرت باید انرژی‌های مثبت موج بزند. کنسرت باید مردم را بهم وصل کند و حال ما را خوب کند.
 

• * برنامه ی خاصی برای اجرای سوئد و آلمان دارید؟

در حال حاضر در مرحله تمرین ارکستر هستیم. 6 نفر از اعضای ارکسترم در این سفر من را همراهی خواهند کرد. آقای اصفهانی هم از رهبر ارکسترشان (امیر فتحی) و بنیامین و شهرام هم هر کدام از دو یا سه نفر از نوازندگانشان استفاده می‌کنند.
صحبت‌هایی صورت گرفته و پیشنهاد شده که با هم بخوانیم، اما باید بررسی کنیم و ببینیم آیا این کار تاثیر خوبی دارد یا نه. ولی این قول را به دوستان حاضر در اروپا می‌دهم که این کنسرت خاطره خوبی برایشان شود. شخصاً از این که کاری فقط انجام بشود فرار می‌کنم و دوست دارم نتیجه خوبی داشته باشد. به ایرانی‌های اروپا قول می‌دهم این کنسرت برایشان خاطره شود.
 

• * چیزی که هواداران تو را آزرده کرده، مسئله آلبوم جدید تو است که مدت‌هاست در مورد آن صحبت شده. لطفاً الان یک بار برای همیشه بگو که آلبومت در چه وضعیتی قرار دارد و کی منتشر خواهد شد؟

من در سال 94 خیلی درگیر برگزاری کنسرت‌ها بودم. بعضی وقت‌‌ها پیش می‌آمد که من و نوازنده‌های گروه در سفر بودیم و تنها 4 ساعت در شبانه روز می‌خوابیدیم. کنسرت‌های شهرستان که به خاطر رفتن از شهری به شهر دیگر واقعاً انرژی زیادی از گروه ما می‌گیرد و کنسرت‌های تهران هم که بسیار سنگین هستند…
 

• * چرا کنسرت‌های تهران این‌طور است که انرژی زیادی می‌گیرد؟

راستش را بخواهی نمی‌دانم! شاید به خاطر جمعیت بیشتری است که به کنسرت می‌آیند. از طرفی تهران همیشه ویترین بوده است. در حالی که من شاید گاهی انرژی‌ای که در شهرستان‌ها می‌گذارم بیشتر هم بوده و این را مردم می‌بینند، اما بعد از کنسرت‌های تهران وقتی به خانه می‌رسی قبل از این‌که تصمیم بگیری، خوابت می‌برد! این کنسرت‌‌ها هم باعث تحلیل رفتن جسم می‌شود، شما بسیار پر مشغله هستید و ممکن است این مسئله کمی خواننده را از مسیر تولید دور کند.
 اما حقیقتاً در کنار کنسرت به تولید هم پرداختم و تقریباً آلبوم من آماده است. 30 قطعه تولید کردم که 8 تای آن را انتخاب کردیم. از این 8 تا یکی حذف شده و 2 یا 3 اثر دیگر به آلبوم اضافه می‌شود. چون ماه تولدم زوج است، دوست دارم تعداد قطعات آلبوم هم زوج باشد! دوست ندارم طوری باشد که فقط بگویند محمد یک آلبوم منتشر کرد. می‌خواهم آلبوم من طوری شود که مردم در کنار خانواده و دوستان یا در تنهایی خودشان به آن گوش کنند و لذت ببرند.
 

• * این حرف‌ها توقعات را از تو بالا می‌برد…

اشکالی ندارد. من همیشه توقعم از خودم بالا است. اگر روزی همان فرم «همینه که هست» یا «کجا می‌ری» را تکرار کنم که باخته‌ام. ترانه ها باید حرف‌های جدیدی برای گفتن داشته باشند. ما هر روز بزرگ‌.تر می‌شویم و دنیایمان هم بزرگ‌تر می‌شود. وقتی این اتفاق می‌افتد باید جنس ترانه‌ها و کلام من هم تغییر کند..
 

• * هر چند اهالی رسانه به سختی از این دست اظهارنظرها می‌کنند، اما با توجه به موفقیت قطعات، برگزاری اجراهای متعدد در تهران و شهرستان‌ها و تمدیدهای پیاپی کنسرت تهران، می‌توانیم تو را نفر اول موسیقی پاپ کشور در حال حاضر بدانیم و این چیزی است که در محافل موسیقی پاپ مطرح است. می‌خواهم نظرت را در این باره بدانم، با نگاهی به گذشته‌ات…

این را با افتخار می‌گویم که من روزهای سختی را در موسیقی سپری کردم. این «محمد»ی که مردم می‌بینند، کسی نبوده که یک‌شبه برایش اتفاقی بیفتد. روزهایی را گذراندم که ناامید شدم و حتی به رها کردن این کار فکر کردم. اما این فکرها شاید چند دقیقه هم دوام نداشته و باز هم شروع کردم.

هیچ‌وقت به دنبال این‌که نفر اول ایران بشوم نبودم. هرچند به نظر من نفر دوم همیشه بازنده است. چون او به دنبال اول شدن بوده و مقام دوم برایش باخت است. من همیشه به این فکر می‌کنم که از وقتی به دنیا آمدم، رسالتی داشته‌ام. همیشه دوست داشتم  من از این‌که آوازه خوان مردم ایران هستم خدا را شکر می‌کنم. امسال دومین سالی بود که به دلایلی عید را از خارج کشور بودم و اصلاً به من خوش نگذشت. سال‌های قبل که کرج بودم، شب‌های عید به خیابان می‌رفتم و از اینکه مردم با شور و هیجان مشغول خرید بودند لذت می‌بردم. من از این‌که مردم لذت ببرند خوشحال بودم و با همین طرز فکر پا به عرصه موسیقی گذاشتم.

بعد از این‌که مرتضی [پاشایی] فوت شد، بعضی از همکاران صحبت‌هایی کردند که من هم از درون آن‌ها بخشیدم و امیدوارم خدا هم ببخشد. اما این واقعیت است که وقتی آهنگ مرتضی را در خیابان می‌شنیدم، خوشحال می‌شدم و انگار آهنگ خودم را شنیده‌ام.
 

• * چند وقتی است کمتر کاری در فضای موسیقی به موفقیت رسیده و هیت شده. به نظرت دلیل این مسئله چیست؟

به این دلیل که همه از روی دست هم نگاه می‌کنند. وقتی کاری هست می‌شود، آن را می‌شنوند و سعی می‌کنند از روی آن چیزی در قالب تفکرات خودشان بزنند، اما این اشتباه است. در هر هنری، وقتی خلاقیت نباشد نمی‌توانی اثر خوبی تولید کنی.  من حس می‌کنم کمی دچار تکرار شده‌ایم و بزرگترین مشکل این است که در گذشته‌مان سیر می‌کنیم. من سال 87 «جز تو» را منتشر کردم. الان هشت سال از آن گذشته و باید ببینم بعد از آن چه کرده‌ام. باید کارهایی عرضه شود که از جنس خودمان ولی نو باشد. 
 

• *  در این فضایی که گفته شد، تو چند کار هیت مثل «همینه که هست»، «فکرشم نکن» و… داشته‌ای. اینها چطور پیش آمده؟ اتفاق بوده یا تفکری پشت آن وجود داشته؟

شاید باورت نشود ولی تقریباً نود درصد ملودی‌هایی که موفق شده‌اند را در چند دقیقه ساخته‌ام. به حال درونم در آن روز بستگی دارد.
 

• * کار سختی است و لااقل اخیراً کمتر برای یک خواننده اتفاق افتاده…

بله. واقعاً کار سختی است.
 

• * گویا قطعه جدیدی هم آماده انتشار داری. به موفقیت آن هم امیدواری؟

بله یک قطعه جدید آماده کردم و منتظرم بعد از پخش شدن نظر مردم را بدانم. خیلی این قطعه را دوست دارم و امیدوارم مردم هم دوستش داشته باشند. خدا همواره به من لطف داشته و همیشه بعد از اتمام کارم و قبل از پخش شدن آن‌ها، از خدا می‌خواهم که علاقه به آهنگم را در دل مردم بیاندازد.

من معجزات خدا را در زندگی‌ام حس کرده‌ام. ببین، تکنیک و استعداد یک بخش ماجرا است و نگاه خدا بخش ویژه‌تری از آن. من این را در کنسرت‌هایم هم می‌گویم. شنیده‌ام که می‌گویند محمد خیلی از خدا حرف می‌زند. خوب، اگر از خدا نگویم پس از چه چیزی باید حرف بزنم؟! از صدا و هنرم؟ خیلی افراد بااستعدادتر و خوش‌صداتر از من هم در ایران هست.
 

• * قبل از به بازار آمدن این قطعات فکر می کردی این اتفاقات برایشان بیفتد؟

بعد از ساختن قطعات «فکرشم نکن» و «همینی که هست» فکر می‌کردم مورد استقبال مردم قرار بگیرد، اما نه در این حد. حتی در مورد آهنگ «جز تو» وقتی که با میلاد ترابی کار را ساختیم، می‌دانستیم شنیده می‌شود اما توقع چنین بازتابی نداشتیم. آن بخشی که درباره «خدا» گفتم خیلی تاثیر داشته. من «بی‌نهایت – هیچ» از خدا عقبم!
 

• * به نظرت امسال می‌توانی در جشن سالانه موسیقی ما تندیسی دریافت کنی؟

امیدوارم که دریافت کنم.
 

• *  فکر می‌کنی به خاطر کدام کار این شانس را داشته باشی؟

نمی‌دانم. اما دوست دارم در بخش مردمی برگزیده شود. چون در بخش کارشناسی مقام نمی‌آورم! (با خنده)
 

 می‌خواهم در مورد این اسم‌هایی که می‌گویم اظهارنظر کنی.
 

• * احسان خواجه امیری

پسر ساده دل، خوب و دوست‌داشتنی.
 

• * صدرالدین حسین‌خانی

کسی که از ابتدای کار کنارم بوده و دوستش دارم.
 

• * میلاد ترابی

عزیز دلم! انسانی تاثیرگزار در زندگی موسیقایی من.
 

• محسن یگانه

صدا، هیجان و شیطنت درونش را دوست دارم.
 

• * رضا صادقی

رفیق روزهای خیلی دور، رفیق روزهایی که دیگر نیست و خبری از او ندارم.
 

• * سایت موسیقی ما

سایت خیلی خوبی که در کمک به بچه‌های موسیقی بسیار تاثیرگزار بوده.
 

• *  استاد شجریان

با شنیدن صدای استاد، که قطعه‌ای در افشاری خوانده بودند، من ترغیب شدم که ردیف‌های موسیقی را یاد بگیرم و با صدای ایشان عاشق شدم. «شب، سکوت، کویر» استاد در سال 76 با من چه ها کرد! برای همه بیماران دعا می‌کنم که حال جسمی‌شان خوب شود. استاد شجریان همیشه حال روحی همه را خوب کرده‌اند و با دعای مردم حتما حال جسمی خودشان هم خوب می‌شود.   
 

پیاده سازی گفت‌وگو: ساسان گوران

گفت‌وگوی ویدئویی «موسیقی ما» با خواننده موفق این روزهای موسیقی پاپ ایران؛

اختصاصی موسیقی ما

– هیچ‌وقت به دنبال این‌که نفر اول ایران شوم نبودم
– بعد از فوت مرتضی، بعضی همکاران حرفهایی زدند اما آنها را بخشیدم
– می‌گویند «محمد» خیلی از خدا حرف می‌زند!
– با شنیدن صدای استاد شجریان به سمت خوانندگی آمدم

موسیقی ما – در روزهایی که بسیاری معتقدند موسیقی پاپ کشور با رکود مواجه شده و شاهد آنیم که کمتر کاری به موفقیت می‌رسد و از طرفی کنسرت‌های پاپ با اقبال کمتری نسبت به گذشته مواجه می‌شوند، «محمد علیزاده» از معدود هنرمندانی است که اوضاعش مثال نقض همه این موارد است. چند تک‌آهنگ موفق و شاید مگاهیت، تمدید پیاپی کنسرت‌های تهران -که هر کسی ریسکش را نمی‌پذیرد- و اجراهای مکرر در شهرستان‌ها، خواننده «جز تو» را به سطح اول موسیقی پاپ ایران رسانده و بی‌اغراق موفقیتی مثال‌زدنی نصیبش کرده است. علیزاده قرار است به زودی راهی اروپا شود و برای نخستین بار در اجرایی مشترک با سه چهره سرشناس دیگر، برای ایرانیان مقیم اروپا در استکهلم سوئد و اوبرهاوزن آلمان کنسرت برگزار کند. به این بهانه، عصر روز پدر، در پشت‌بام خانه‌اش با او هم‌کلام شدیم…

موسیقی ما – در روزهایی که بسیاری معتقدند موسیقی پاپ کشور با رکود مواجه شده و شاهد آنیم که کمتر کاری به موفقیت می‌رسد و از طرفی کنسرت‌های پاپ با اقبال کمتری نسبت به گذشته مواجه می‌شوند، «محمد علیزاده» از معدود هنرمندانی است که اوضاعش مثال نقض همه این موارد است. چند تک‌آهنگ موفق و شاید مگاهیت، تمدید پیاپی کنسرت‌های تهران -که هر کسی ریسکش را نمی‌پذیرد- و اجراهای مکرر در شهرستان‌ها، خواننده «جز تو» را به سطح اول موسیقی پاپ ایران رسانده و بی‌اغراق موفقیتی مثال‌زدنی نصیبش کرده است. علیزاده قرار است به زودی راهی اروپا شود و برای نخستین بار در اجرایی مشترک با سه چهره سرشناس دیگر، برای ایرانیان مقیم اروپا در استکهلم سوئد و اوبرهاوزن آلمان کنسرت برگزار کند. به این بهانه، عصر روز پدر، در پشت‌بام خانه‌اش با او هم‌کلام شدیم. .
 

• * فکر می‌کنم وابستگی زیادی به خانواده داری. درست است؟

بله. نوع تربیت من و خواهرهایم طوری بوده که وابستگی زیادی به خانواده داریم و همیشه با هم در ارتباطیم. پدر و مادرم دلیل اصلی این وابستگی هستند.
 

• * لابلای این برنامه‌های پیاپی، فرصت می‌کنی به آنها سر بزنی؟

روزی سه یا چهار بار به صورت تلفنی با هم در ارتباطیم و در کوچکترین فرصتی که به دست بیاید به هم سر می‌زنیم. امروز هم روز پدر هست و بخاطر کنسرت هنوز فرصت دیدار خانواده را نداشتم، اما بعد از کنسرت اولین جایی که خواهم رفت، خانه پدری است.
 

• * این روزها بحث حضورت در کنسرت اروپا (سوئد و آلمان) مطرح است. تو برای اولین بار به آنجا می‌روی و برای اولین بار چهار هنرمند از داخل کشور در اروپا اجرا خواهند داشت. از این برنامه بگو و چه شد که برای حضور در کنار محمد اصفهانی، شهرام شکوهی و بنیامین انتخاب شدی؟

قبلاً صحبتی شده بود مبنی بر اینکه برای اولین بار چهار خواننده که در ایران مشغول فعالیت هستند در «اوبرهاوزن» کنسرت برگزار کنند. با من هم رایزنی‌هایی در این زمینه صورت گرفت. برای من افراد دیگری که در این سفر همراهم هستند بسیار مهم بود که خدا را شکر همه از دوستان من هستند. هم آقای اصفهانی که من از طرفداران صدای ایشان هستم و این را به خودشان هم گفته‌ام، و هم بنیامین بهادری و شهرام شکوهی که از دوستان قدیمی من هستند. امیدوارم در این سفر اتفاق خوبی بیفتد و مردم لذت ببرند. تمام تلاش من در کنسرت‌هایم این بوده که بهترین اتفاق‌ها بیفتد. چون حس می‌کنم وقتی کسی به کنسرت من می‌آید، باید آن شب برای او خاطره ساز شود و اگر این اتفاق نیفتد، من بازی را باخته‌ام. باخته‌م. باخته‌امتسدرسترنوودر کنسرت باید انرژی‌های مثبت موج بزند. کنسرت باید مردم را بهم وصل کند و حال ما را خوب کند.
 

• * برنامه ی خاصی برای اجرای سوئد و آلمان دارید؟

در حال حاضر در مرحله تمرین ارکستر هستیم. 6 نفر از اعضای ارکسترم در این سفر من را همراهی خواهند کرد. آقای اصفهانی هم از رهبر ارکسترشان (امیر فتحی) و بنیامین و شهرام هم هر کدام از دو یا سه نفر از نوازندگانشان استفاده می‌کنند.
صحبت‌هایی صورت گرفته و پیشنهاد شده که با هم بخوانیم، اما باید بررسی کنیم و ببینیم آیا این کار تاثیر خوبی دارد یا نه. ولی این قول را به دوستان حاضر در اروپا می‌دهم که این کنسرت خاطره خوبی برایشان شود. شخصاً از این که کاری فقط انجام بشود فرار می‌کنم و دوست دارم نتیجه خوبی داشته باشد. به ایرانی‌های اروپا قول می‌دهم این کنسرت برایشان خاطره شود.
 

• * چیزی که هواداران تو را آزرده کرده، مسئله آلبوم جدید تو است که مدت‌هاست در مورد آن صحبت شده. لطفاً الان یک بار برای همیشه بگو که آلبومت در چه وضعیتی قرار دارد و کی منتشر خواهد شد؟

من در سال 94 خیلی درگیر برگزاری کنسرت‌ها بودم. بعضی وقت‌‌ها پیش می‌آمد که من و نوازنده‌های گروه در سفر بودیم و تنها 4 ساعت در شبانه روز می‌خوابیدیم. کنسرت‌های شهرستان که به خاطر رفتن از شهری به شهر دیگر واقعاً انرژی زیادی از گروه ما می‌گیرد و کنسرت‌های تهران هم که بسیار سنگین هستند…
 

• * چرا کنسرت‌های تهران این‌طور است که انرژی زیادی می‌گیرد؟

راستش را بخواهی نمی‌دانم! شاید به خاطر جمعیت بیشتری است که به کنسرت می‌آیند. از طرفی تهران همیشه ویترین بوده است. در حالی که من شاید گاهی انرژی‌ای که در شهرستان‌ها می‌گذارم بیشتر هم بوده و این را مردم می‌بینند، اما بعد از کنسرت‌های تهران وقتی به خانه می‌رسی قبل از این‌که تصمیم بگیری، خوابت می‌برد! این کنسرت‌‌ها هم باعث تحلیل رفتن جسم می‌شود، شما بسیار پر مشغله هستید و ممکن است این مسئله کمی خواننده را از مسیر تولید دور کند.
 اما حقیقتاً در کنار کنسرت به تولید هم پرداختم و تقریباً آلبوم من آماده است. 30 قطعه تولید کردم که 8 تای آن را انتخاب کردیم. از این 8 تا یکی حذف شده و 2 یا 3 اثر دیگر به آلبوم اضافه می‌شود. چون ماه تولدم زوج است، دوست دارم تعداد قطعات آلبوم هم زوج باشد! دوست ندارم طوری باشد که فقط بگویند محمد یک آلبوم منتشر کرد. می‌خواهم آلبوم من طوری شود که مردم در کنار خانواده و دوستان یا در تنهایی خودشان به آن گوش کنند و لذت ببرند.
 

• * این حرف‌ها توقعات را از تو بالا می‌برد…

اشکالی ندارد. من همیشه توقعم از خودم بالا است. اگر روزی همان فرم «همینه که هست» یا «کجا می‌ری» را تکرار کنم که باخته‌ام. ترانه ها باید حرف‌های جدیدی برای گفتن داشته باشند. ما هر روز بزرگ‌.تر می‌شویم و دنیایمان هم بزرگ‌تر می‌شود. وقتی این اتفاق می‌افتد باید جنس ترانه‌ها و کلام من هم تغییر کند..
 

• * هر چند اهالی رسانه به سختی از این دست اظهارنظرها می‌کنند، اما با توجه به موفقیت قطعات، برگزاری اجراهای متعدد در تهران و شهرستان‌ها و تمدیدهای پیاپی کنسرت تهران، می‌توانیم تو را نفر اول موسیقی پاپ کشور در حال حاضر بدانیم و این چیزی است که در محافل موسیقی پاپ مطرح است. می‌خواهم نظرت را در این باره بدانم، با نگاهی به گذشته‌ات…

این را با افتخار می‌گویم که من روزهای سختی را در موسیقی سپری کردم. این «محمد»ی که مردم می‌بینند، کسی نبوده که یک‌شبه برایش اتفاقی بیفتد. روزهایی را گذراندم که ناامید شدم و حتی به رها کردن این کار فکر کردم. اما این فکرها شاید چند دقیقه هم دوام نداشته و باز هم شروع کردم.

هیچ‌وقت به دنبال این‌که نفر اول ایران بشوم نبودم. هرچند به نظر من نفر دوم همیشه بازنده است. چون او به دنبال اول شدن بوده و مقام دوم برایش باخت است. من همیشه به این فکر می‌کنم که از وقتی به دنیا آمدم، رسالتی داشته‌ام. همیشه دوست داشتم  من از این‌که آوازه خوان مردم ایران هستم خدا را شکر می‌کنم. امسال دومین سالی بود که به دلایلی عید را از خارج کشور بودم و اصلاً به من خوش نگذشت. سال‌های قبل که کرج بودم، شب‌های عید به خیابان می‌رفتم و از اینکه مردم با شور و هیجان مشغول خرید بودند لذت می‌بردم. من از این‌که مردم لذت ببرند خوشحال بودم و با همین طرز فکر پا به عرصه موسیقی گذاشتم.

بعد از این‌که مرتضی [پاشایی] فوت شد، بعضی از همکاران صحبت‌هایی کردند که من هم از درون آن‌ها بخشیدم و امیدوارم خدا هم ببخشد. اما این واقعیت است که وقتی آهنگ مرتضی را در خیابان می‌شنیدم، خوشحال می‌شدم و انگار آهنگ خودم را شنیده‌ام.
 

• * چند وقتی است کمتر کاری در فضای موسیقی به موفقیت رسیده و هیت شده. به نظرت دلیل این مسئله چیست؟

به این دلیل که همه از روی دست هم نگاه می‌کنند. وقتی کاری هست می‌شود، آن را می‌شنوند و سعی می‌کنند از روی آن چیزی در قالب تفکرات خودشان بزنند، اما این اشتباه است. در هر هنری، وقتی خلاقیت نباشد نمی‌توانی اثر خوبی تولید کنی.  من حس می‌کنم کمی دچار تکرار شده‌ایم و بزرگترین مشکل این است که در گذشته‌مان سیر می‌کنیم. من سال 87 «جز تو» را منتشر کردم. الان هشت سال از آن گذشته و باید ببینم بعد از آن چه کرده‌ام. باید کارهایی عرضه شود که از جنس خودمان ولی نو باشد. 
 

• *  در این فضایی که گفته شد، تو چند کار هیت مثل «همینه که هست»، «فکرشم نکن» و… داشته‌ای. اینها چطور پیش آمده؟ اتفاق بوده یا تفکری پشت آن وجود داشته؟

شاید باورت نشود ولی تقریباً نود درصد ملودی‌هایی که موفق شده‌اند را در چند دقیقه ساخته‌ام. به حال درونم در آن روز بستگی دارد.
 

• * کار سختی است و لااقل اخیراً کمتر برای یک خواننده اتفاق افتاده…

بله. واقعاً کار سختی است.
 

• * گویا قطعه جدیدی هم آماده انتشار داری. به موفقیت آن هم امیدواری؟

بله یک قطعه جدید آماده کردم و منتظرم بعد از پخش شدن نظر مردم را بدانم. خیلی این قطعه را دوست دارم و امیدوارم مردم هم دوستش داشته باشند. خدا همواره به من لطف داشته و همیشه بعد از اتمام کارم و قبل از پخش شدن آن‌ها، از خدا می‌خواهم که علاقه به آهنگم را در دل مردم بیاندازد.

من معجزات خدا را در زندگی‌ام حس کرده‌ام. ببین، تکنیک و استعداد یک بخش ماجرا است و نگاه خدا بخش ویژه‌تری از آن. من این را در کنسرت‌هایم هم می‌گویم. شنیده‌ام که می‌گویند محمد خیلی از خدا حرف می‌زند. خوب، اگر از خدا نگویم پس از چه چیزی باید حرف بزنم؟! از صدا و هنرم؟ خیلی افراد بااستعدادتر و خوش‌صداتر از من هم در ایران هست.
 

• * قبل از به بازار آمدن این قطعات فکر می کردی این اتفاقات برایشان بیفتد؟

بعد از ساختن قطعات «فکرشم نکن» و «همینی که هست» فکر می‌کردم مورد استقبال مردم قرار بگیرد، اما نه در این حد. حتی در مورد آهنگ «جز تو» وقتی که با میلاد ترابی کار را ساختیم، می‌دانستیم شنیده می‌شود اما توقع چنین بازتابی نداشتیم. آن بخشی که درباره «خدا» گفتم خیلی تاثیر داشته. من «بی‌نهایت – هیچ» از خدا عقبم!
 

• * به نظرت امسال می‌توانی در جشن سالانه موسیقی ما تندیسی دریافت کنی؟

امیدوارم که دریافت کنم.
 

• *  فکر می‌کنی به خاطر کدام کار این شانس را داشته باشی؟

نمی‌دانم. اما دوست دارم در بخش مردمی برگزیده شود. چون در بخش کارشناسی مقام نمی‌آورم! (با خنده)
 

 می‌خواهم در مورد این اسم‌هایی که می‌گویم اظهارنظر کنی.
 

• * احسان خواجه امیری

پسر ساده دل، خوب و دوست‌داشتنی.
 

• * صدرالدین حسین‌خانی

کسی که از ابتدای کار کنارم بوده و دوستش دارم.
 

• * میلاد ترابی

عزیز دلم! انسانی تاثیرگزار در زندگی موسیقایی من.
 

• محسن یگانه

صدا، هیجان و شیطنت درونش را دوست دارم.
 

• * رضا صادقی

رفیق روزهای خیلی دور، رفیق روزهایی که دیگر نیست و خبری از او ندارم.
 

• * سایت موسیقی ما

سایت خیلی خوبی که در کمک به بچه‌های موسیقی بسیار تاثیرگزار بوده.
 

• *  استاد شجریان

با شنیدن صدای استاد، که قطعه‌ای در افشاری خوانده بودند، من ترغیب شدم که ردیف‌های موسیقی را یاد بگیرم و با صدای ایشان عاشق شدم. «شب، سکوت، کویر» استاد در سال 76 با من چه ها کرد! برای همه بیماران دعا می‌کنم که حال جسمی‌شان خوب شود. استاد شجریان همیشه حال روحی همه را خوب کرده‌اند و با دعای مردم حتما حال جسمی خودشان هم خوب می‌شود.   
 

پیاده سازی گفت‌وگو: ساسان گوران

گفت‌وگوی ویدئویی «موسیقی ما» با خواننده موفق این روزهای موسیقی پاپ ایران؛

اختصاصی موسیقی ما

(image)

– هیچ‌وقت به دنبال این‌که نفر اول ایران شوم نبودم
– بعد از فوت مرتضی، بعضی همکاران حرفهایی زدند اما آنها را بخشیدم
– می‌گویند «محمد» خیلی از خدا حرف می‌زند!
– با شنیدن صدای استاد شجریان به سمت خوانندگی آمدم

موسیقی ما – در روزهایی که بسیاری معتقدند موسیقی پاپ کشور با رکود مواجه شده و شاهد آنیم که کمتر کاری به موفقیت می‌رسد و از طرفی کنسرت‌های پاپ با اقبال کمتری نسبت به گذشته مواجه می‌شوند، «محمد علیزاده» از معدود هنرمندانی است که اوضاعش مثال نقض همه این موارد است. چند تک‌آهنگ موفق و شاید مگاهیت، تمدید پیاپی کنسرت‌های تهران -که هر کسی ریسکش را نمی‌پذیرد- و اجراهای مکرر در شهرستان‌ها، خواننده «جز تو» را به سطح اول موسیقی پاپ ایران رسانده و بی‌اغراق موفقیتی مثال‌زدنی نصیبش کرده است. علیزاده قرار است به زودی راهی اروپا شود و برای نخستین بار در اجرایی مشترک با سه چهره سرشناس دیگر، برای ایرانیان مقیم اروپا در استکهلم سوئد و اوبرهاوزن آلمان کنسرت برگزار کند. به این بهانه، عصر روز پدر، در پشت‌بام خانه‌اش با او هم‌کلام شدیم…